Stal sprężynowa według EN 10270-1-SH i EN 10270-3-NS (surowiec 1.4310)

Dolna granica wytrzymałości na rozciąganie drutu ze stali sprężynowej zgodnie z EN 10270-1-SH może zostać określona według następującej zasady:

σ t = 2220 – 820 . log d

Reguła praktyczna określa, że dolna granica wytrzymałości na rozciąganie stali sprężynowej nierdzewnej zgodnie z EN 10270-3-NS (gatunek 1.4310) wynosi 85% wytrzymałości na rozciąganie drutu ze stali sprężynowej zgodnie z EN 10270-1-SH.

σ t = 0,85 . ( 2220 – 820 . log d )

W przypadku obliczeń dla sprężyn naciskowych i naciągowych, dopuszczalna wartość naprężenia zwojów (dopuszczalne τ w) wynosi 40 % wartości σ t przy obciążeniu statycznym.

W przypadku obliczeń dla sprężyn skrętnych dopuszczalna wartość naprężenia zginającego (dopuszczalne σ b) wynosi 70 % wartości σ t przy obciążeniu statycznym.